فرهنگ و سیاست

بطور کلی، در بین صاحبنظران اجتماعی، سه تلقی عمده از قدرت مطرح بوده است، و با ورود نظریه های پست مدرن به آوردگاه فکری در اواخر قرن بیستم، شکل چهارمی از نظریه های قدرت در آثار میشل فوکو مطرح گردید. پیش از آن نیز نظریات مکتب فرانکفورت در مورد قدرت، و بخصوص آثار "هربرت مارکوزه"، انقلابی در حوزه تلقی های سنتی از این مفهوم بوجود آورده بود. اگر چه پرداختن به مباحث نظری در این مورد مجال دیگری را می طلبد، اما بطور کلی، چهره اصلی قدرت، و تلقی عمده ای که از این پدیده در انسان شناسی و جامعه شناسی و روابط بین الملل کلاسیک مطرح بوده، تلقی مکانیکی و طبیعی از این پدیده است.

"قذافی کشته شد." خبری که در راس رسانه های دنیا قرار گرفت و هزاران نفر را یکبار دیگر به پای بنگاه های خبری کشانید تا دوباره "واقعیتی" را از دیدگاه رسانه های آفریننده "فراواقعیت" ببینند و بشنوند. همه کنجکاو و پر از هیجان به رسانه ها هجوم آوردند تا ببینند یکی دیگر از دیکتاتورهای جهان سوم چگونه به دوزخ فرستاده شد. ماجرا از این قرار است که:  "انقلابیون" لیبیایی پس از چندین ماه نبرد و درگیری شهر به شهر و کوچه به کوچه در کشور خود، بالاخره به زادگاه سرهنگ رسیدند و او را دستگیر کرده و زمانی که او دستهای خود را بالا برده و التماس می کرد، در کمال خونسردی با شلیک مستقیم گلوله بر قلب و بر سر وی، او را از پای درآوردند تا در کنار جسد بی جان وی، با در دست گرفتن سلاح کمری طلایی او عکس افتخار بگیرند و به جهانیان مخابره کنند.